W piątkowe popołudnie, na Cmentarzu par. Antoniego Padewskiego w Przeźmierowie, pożegnaliśmy red. Jacka Hałasika   ***   Miłośnika Łazarza, Lecha i poznańskiej gwary, od pięćdziesięciu lat związanego z poznańską rozgłośnią radiową...   ***   W 2014 roku Jacek Hałasik otrzymał tytuł Człowieka Roku Łazarza. Od 2003 roku przewodniczył kapitule nagrody im. Stanisława i Strugarka   ***   Jacku byleś dobrym przyjacielem naszego Klubu. Dziękujemy Ci za wszystko!
O KLUBIE
Nagrody Klubu Krąg
Działo się w Klubie
Nagrody dla Klubu
25 lecie Klubu
30 lecie Klubu
Nasi Przyjaciele
Ludzie Kręgu
Felietony
Media o nas
Z klubowej kroniki
Regulaminy
Linki
Kontakt
Nasi Przyjaciele

Nasi Przyjaciele


Jan BŁYSZCZAK

Urodził się w drugiej połowie dwudziestego wieku (dokładniej: na początku drugiej połowy) przy linii kolejowej Sudety-Bałtyk w Jastrowiu, miasteczku „Pierwszego dnia wolności" i, jak twierdzi, wielu następnych... Mówi, że jest góralem morenowo-dennym o orientacji północ-południe. Raz jest jedną raz drugą rybą, dlatego nie wie, gdzie się pojawi i kiedy zniknie.

Śpiewa od dziecka. Pierwsze próby pisania - w podstawówce. Nie zdradził się. Liceum - w mieście Staszica. Dojeżdżał pociągiem (zimy stulecia!). Zdekonspirował się w Poznaniu przebywając na studiach ekonomicznych, gdy jeszcze nie były modne.

Komponuje nastrojowe piosenki, pisze rozumne teksty. Świetnie pływa, nieźle jeździ na nartach. Śpiewa swoje piosenki przy akompaniamencie gitary z powodzeniem ukrywając wykształcenie geodezyjne. Niejednokrotnie laureat festiwali piosenki studenckiej w Krakowie, gdańskiej Bazuny, łódzkiej Yapy, szklarskoporębskiej Giełdy, warszawskiego OPPA oraz konkursu ZAKR na piosenkę do opolskich Premier.

Współpracował z wrocławskim B-Complex, koszalińskim Koniem Polskim, poznańskim Tey'em Zenona Laskowika. Ostatnio częściej w pojedynkę. Nie jest systematyczny. Miewa zainteresowania... Artystą bywa.

zródło: http://www.slmballada.home.pl/blyszczak.htm

Zygmunt DREZEWSKI

Animator życia kulturalnego na Łazarzu. Działacz spółdzielczy i społeczny związany od wielu lat ze Spółdzielnią Mieszkaniową Grunwald w Poznaniu. W latach 1980-2000 członek Rady Osiedla "Łazarz" tejże spółdzielni.

Wieloletni przewodniczący Komisji Społeczno- Kulturalnej Rady Osiedla (1992-2000). Utalentowany wokalnie (uprawnienia Ministerstwa Kultury i Sztuki) przez wiele lat występował jako artysta estradowy, piosenkarz i konferansjer. Od kilkunastu lat pisze fraszki i wiersze satyryczne pod pseudonimem Sat-Poz.

Auto - motto pana Zygmunta:

"Choćbym się zajmował niewiadomo czym
Zaraz się pojawia rym
I nie wiem, czy to przypadłość czy ozdoba
dla mnie to normalka, innym się podoba,
Więc cokolwiek się dzieje bez względu na skutek,
Fakt ten wciąż istnieje... I bez kilku wódek..."

Zygmunt Dreżewski pomimo usterek zdrowia normalnych w starszym wieku to typ sangwinika i życiowego optymisty. Aktywny dobrze się czuje w większym towarzystwie i tym dobrym samopoczuciem zaraża innych czego dowodem jest długoletnia współpraca z Klubem Krąg.

"Dla starszych pociecha to zaprawdę marna,
że po schodach młodzież gania jak sarna
Ale ten dyskomfort myśl starszemu słodzi,
że gdy on myśli mądrzej podskakują młodzi..."


Tadeusz FALANA

Urodził się 3 marca 1960 roku. Aktor, autor i reżyser sztuk teatralnych dla dzieci. W 1987 roku ukończył Wydział Aktorski Państwowej Szkoły Teatralnej we Wrocławiu. W latach 1987-1991 pracował w Teatrze Nowym w Łodzi. Współpracę z łódzkim teatrem kontynuował przez całą dekadę lat dziewięćdziesiątych.

Zagrał w kilkudziesięciu filmach, min u Władysława Pasikowskiego w "Krollu" i "Psach", u Feliksa Falka w "Samowolce" oraz w wielu serialach telewizyjnych, min. "M-jak miłość".

W roku 1994 Tadeusz Falana poświęca się pracy scenicznej na rzecz dzieci zakładając "prywatny" teatr. Teatr "Krokodyl" (bo taką nazwę przyjął) mający początkowo siedzibę w Łodzi a następnie w Poznaniu występował niemal w całej Polsce, wywołując wszędzie uśmiech i radość na twarzach najmłodszych widzów. Większość wystawionych przedstawień jest autorstwa Falany, co więcej wszystkie reżyseruje opracowując do nich scenografie i kostiumy. Rzecz jasna nigdy nie braknie go w obsadzie aktorskiej.

Od drugiej połowy lat 90-tych Tadeusz Falana i Teatr "Krokodyl" stale współpracują z Klubem "Krąg" wzbogacając programy "sobótkowe" oraz występując podczas Festynu Łazarskiego i w wielu imprezach Dni Łazarza.
Od 2001 roku Tadeusz Falana prowadzi corocznie Festyn Łazarski.

W sezonie 2007/2008 Teatr "Krokodyl" bierze udział w "Magicznej sobocie" - nowej cyklicznej imprezie Klubu "Krąg".


Michał KARASIEWICZ

Urodził się 20.09.1978. W 2002 ukończył z wyróżnieniem Akademię Muzyczną w Poznaniu w klasie fortepianu prof. W. Andrzejewskiego. W 1991 roku na Regionalnym Konkursie Gry na Dwa Fortepiany i Cztery Ręce w Gnieźnie był laureatem I nagrody. W 1995 otrzymał wyróżnienie na Ogólnopolskim Konkursie Muzyki Kameralnej we Wrocławiu.

Laureat I miejsca /1996/podczas Makroregionalnych Przesłuchań Uczniów Klas Fortepianu Szkół Muzycznych II stopnia w Poznaniu. W roku 1999 natomiast zdobył V nagrodę na I Ogólnopolskim Konkursie im. F. Chopina w Warszawie. Brał także udział w wielu kursach mistrzowskich, m.in. w Poznaniu i Zakopanem.

Obecnie jest pracownikiem Zespołu Szkół Muzycznych oraz Akademii Muzycznej im. I. J. Paderewskiego w Poznaniu. Od 2002 r. współpracuje na stałe ze skrzypkiem Janem Romanowskim, a od czerwca 2004 roku jest członkiem "Tria Taklamakan".


Przemysław MAĆKOWIAK

Mieszkaniec Lubonia. Absolwent Politechniki Poznańskiej, doktorant w Katedrze Informatyki, Automatyki i Robotyki Politechniki Poznańskiej oraz student Historii Sztuki na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Od pięciu lat współpracuje z Klubem Osiedlowym "Krąg" i mającym w nim siedzibę Poznańskim Stowarzyszeniem Pracy Twórczej.

Wiceprezes Towarzystwa Miłośników Miasta Lubonia, sekretarz Oddziału Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Fortyfikacji. Członek Towarzystwa Bambrów Poznańskich, Towarzystwa Przyjaciół Muzeum Narodowego w Poznaniu i Wielkopolskiego Towarzystwa Kulturalnego.. Współorganizator wystaw o tematyce historycznej, laureat ogólnopolskich konkursów fotograficznych. Za swoją działalność uhonorowany w 2002 roku przez Ministra Kultury Srebrną Odznaką "Za Opiekę nad Zabytkami" oraz przez Radę Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa Srebrnym Medalem "Opiekuna Miejsc Pamięci Narodowej".


Janusz MARCISZEWSKI (1924 - 2012)

Janusz Marciszewski, nestor poznańskich dziennikarzy, publicysta i pisarz związany z "Głosem Wielkopolskim", ale także wcześniej z "Gazetą Poznańską", "Expressem Poznańskim" i "Głosem Szczecińskim". Członek Dziennikarskiego Klubu Seniorów. Członek SDRP, b. wieloletni prezes Oddziału Wielkopolskiego. Z klubem Krąg związany od 1990 roku. Bohater jednego z „Benefisów Łazarskich”.

Janusz Marciszewski urodził się na poznańskiej Wildzie w tradycyjnej, mieszczańskiej rodzinie. Podczas II wojny światowej, jako szesnastolatek pracował przymusowo w zakładach Cegielskiego i również przymusowo został wywieziony do Belgii, a stamtąd do niemieckiego Schwarzwaldu niedaleko granicy ze Szwajcarią. Jak wielu, z różnym skutkiem próbował ucieczki. W końcu przez Szwajcarię i Francję trafił do operującego w ramach Korpusu generała Andersa 12. Pułku Ułanów Podolskich, z którym brał udział w bitwie pod Monte Cassino. W wojsku aż do 1947 roku. 

Po wojnie, gdy trafił do Wielkiej Brytanii, został górnikiem w jednej z kopalni węgla kamiennego w Walii. Po powrocie do kraju rozpoczął studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu Poznańskiego. Gdy któregoś dnia spotkał dawnego kolegę, ten zaproponował mu zastępstwo w Dziale Sportowym "Expressu Poznańskiego". Miał być dwa miesiące tymczasem to "zastępstwo" przeciągnęło się aż do chwili likwidacji "Gazety Poznańskiej" w końcu roku 2006.

Z "Expressu" trafił Janusz Marciszewski do "Głosu Wielkopolskiego", a w1972 roku opuścił Poznań, stając się dziennikarzem "Głosu Szczecińskiego". Pojechał na dwa lata próby, ale pozostał ponad 11. Gdy w 1983 roku powrócił do Poznania był już w wieku emerytalnym i sądził, że będzie odpoczywał. Tymczasem zaproponowano mu pracę w "Gazecie Poznańskiej", gdzie przepracował kolejne 23 lata.

Prowadził m.in. popularną wśród wędkarzy rubrykę "Bez zanęcania". Wędkarstwo obok kolekcjonowania kufli do piwa było zresztą jedną z jego pasji. W ostatnich latach Janusz Marciszewski prowadził archiwum redakcyjne, a także działał w Stowarzyszeniu Dziennikarzy Rzeczypospolitej Polskiej. Ceniony był także za kolejne swoje książki jak "Atlas wędkarski. Poznań i okolice", "Pitawal poznański", czy "Warto było to przeżyć. Dziennikarskie plotki i anegdotki". 

Redaktor Janusz Marciszewski zmarł w listopadzie 2012 roku.

Wspomnienia o Januszu Marciszewskim pióra: Mieczysława Skąpskiego, Ryszarda Podlewskiego i Leszka Waligóry

Jan ROMANOWSKI

Urodził się 14.09.1978. W 2001 r. ukończył z wyróżnieniem Akademię Muzyczną w Poznaniu w klasie skrzypiec M. Baranowskiego. Jest laureatem wielu konkursów. W Ogólnopolskim Konkursie Młodych Skrzypków im. S. Serwaczyńskiego w Lublinie w roku 1990 zdobył III miejsce, a w roku 1998 - IV. Jako pierwszy skrzypek zespołu AGUTTI QUARTET zajął III miejsce w XIII Międzynarodowym Międzyuczelnianym Konkursie Zespołów Kameralnych w Łodzi w roku 1998. Uczestniczył w V, VI oraz VII Międzynarodowym Konkursie Młodych Skrzypków im. K. Lipińskiego H. Wienawskiego w Lublinie (1991, 1994, 1997) oraz w I Międzynarodowym Konkursie Skrzypcowym im. Rodziny Grobliczów w Krakowie w 1996 r.

Swą grę skrzypcową doskonalił, biorąc udział w Europejskiej Letniej Akademii Fundacji P. Hindemith'a w Blonay (Szwajcaria) w 1996. Na jego dorobek artystyczny składają się liczne recitale i koncerty m.in. z Państwową Filharmonią Lubelską, nagrania dla Radia i Telewizji w Lublinie, jak również występy w ramach cyklów koncertów prelekcyjnych Państwowej Filharmonii Poznańskiej. Będąc studentem Akademii Muzycznej w Poznaniu, wielokrotnie występował z orkiestrą akademicką jako koncertmistrz I skrzypiec. W latach 1999-2000 pracował na tym samym stanowisku w Kameracie Nowego Wieku pod batutą D. Tabisza.

Jako członek AGUTTI QUARTET koncertował w kraju i za granicą m.in. w ramach Festiwalu Muzyki ¯ydowskiej Berlin-Straussberg z wybitnym klarnecistą G. Feidmanem. W latach 1998-2001 współpracował także z orkiestrą smyczkową Gorana Bregovica, koncertując na całym świecie. W 1998 roku nagrał muzykę do słuchowiska radiowego "Marina" (muzyka A. Dąbrowski, reżyseria W. Modestowicz). Od 1998 r. współpracuje z Teatrem Ósmego Dnia w Poznaniu, a od 2002 roku także z Hanną Banaszak. Z początkiem 1999 roku rozpoczął pracę jako nauczyciel skrzypiec w Zespole Szkół Muzycznych w Poznaniu, a w roku 2005 otrzymał stopień nauczyciela mianowanego.

Jan Romanowski jest współzałożycielem i członkiem "Tria Taklamakan".


Andrzej TRZECIAK

Urodził się 8.06.1957 w Jarocinie. Wykształcenie wyższe muzyczne (Akademia Muzyczna w Poznaniu, wydział instrumentalny - wiolonczela). W latach 1980-87 pracownik Filharmonii Poznańskiej. W roku 1982 z braćmi Maciejem i Waldemarem Rychłymi oraz Grzegorzem Kawką założył "KWARTET JORGI", którego członkiem był do końca 1995 r. W tym okresie zespół dał ponad 700 koncertów w kraju i za granicą (Niemcy, Francja, Anglia, Czechy, Słowacja, Kanada, Wenezuela), nagrał 6 płyt długogrających, kilkaset minut muzyki dla różnych rozgłośni radiowych (głównie dla programu II PR oraz dla WDR w Kolonii) i kilkanaście programów w telewizji. Muzyka i muzycy "KWARTETU JORGI" towarzyszyli też spektaklom m.in. Teatru Witkacego w Zakopanem, Teatru Gardzienice, Teatru Animacji w Poznaniu i innym.

W latach 1993-95 A.Trzeciak był członkiem grupy teatralnej "SEKTA" prowadzonej przez Lecha Raczaka. Po odejściu z "KWARTETU JORGI" Andrzej Trzeciak współpracował z różnymi zespołami i muzykami, m.in. jego wiolonczela jest obecna na płytach grup "KULTIKULA" "SWEET NOISE", "HOT WATER" i "LITTLE MAIDENS" oraz na ścieżkach dźwiękowych filmów Braci QUAI (m.in. "Instytut Benjamenta"). Obecnie jest członkiem zespołu "TRIO TAKLAMAKAN".

W maju 1995 r. Andrzej Trzeciak został dyrektorem Miejsko - Gminnego Ośrodka Kultury w Opalenicy, któremu szefuje do dziś.

Copyright (c) 2006-2018 by LT Media Net Sp. z o.o. Linki Kontakt